بنام خدا

كدام رفتار منطقي تر است؟

1-جواني را درسنين پائين تشويق به ازدواج ميكنيم وبهرحال بامشقت بسيار ازدواج ميكند در تنگناي اقتصادي وفشارهاي ناشي از جهل اززندگي مشترك وزماني كه جوان سر از مسايل جنسي در آورد هوسبازي او شروع ميشود وبدنبال همسا ن خود در خارج از خانه ميگردد تا حوايج خودرا برآورده سازد وبقول مذهبي ها بدنبال صيغه ميگردد چون راه را يافت هوسرانيها افزون ميشود وبي نوا همسر اول كه بايد متحمل رفتار شوي خود باشد ودم نزند البته شايد روزي اوهم رفتار شوي خودرا مقابله بمثل كند(اين حكايت ازدواجهاي شرقيها بويژه مسلمانان است)

2-والدين از كودكي فرزندان خودرا ترغيب به داشتن دوست  ميكنند وانانرا از همان اوان با مسايل زندگي مشترك آشنا ميسازند هرگز فرزندان خودرا براي ازدواج دائم تشويق نميكنند وانان نيازهاي خودرا از طريق روابط آزاد برآورده ميسازند يعني ازدواج غيردائم ويا بزبان خودمان صيغه انقدر ادامه ميدهند تا از اين روابط بي نياز شده وسرانجام با همسان مورد علاقه خود ازدواج ميكنند (اين حكايت ازدواجهاي غربي است)

اينك مقايسه كنيد كدام رفتار منطقي تر وبي خطر تر است؟

آيا ازدواج شرقي  كه باميد رهائي از فشار جنسي روي ميدهد ؟وپس از چندي به هوسراني در خارج از خانواده مي انجامد؟

ويا اينكه ابتدا نيازهاي جنسي در محيطي آزاد برآورده شده وزماني ازدواج مطرح ميگردد كه طرفين داراي عقل وهوش شده وصلاحيت پدري ومادري را بدست مياورند؟

ويك نكته را هم متذكر شوم كه هيچيك از موارد يادشده مخالف شرع اسلام نبوده ولذا ازاين بابت جاي نگراني نيست

شما قضاوت كنيد

دشمنان انسان واجتماع؟